Duss, Na mijn 2002 Portugal verhaal, had ik mn rondje nog echt niet af. In 2003 dus weer richting portugal, nu over de snelste weg. (Nauw ja, snelste, tussen Barritz en Bilbo wordt je dus niet goed van de tolpoortjes, die drukken de gemiddelde snelheid echt wel, daarna wordt het weer beter). En op de 2de dag stond ik dus weer in Guarda, 2000 km ver weg. Op de zelfde camping waar ik t vorige jaar was gestrand, en verder met de planning van t vorige jaar.

De "Serra da Estrela" in dus. Dit gebergte ligt links langs Guarda, en hierin bevint zich ook de hoogste berg van portugal. Een zeer mooi hooggebergte, met goede wegen, met lekker veel lekkere bochtjes.

En ook de uitzichten zijn niet te filmen. Kilometers ver kun je kijken.

Hier dus zo'n lekker stuurweggetje. En zo dus km's lang. Met lekker weinig verkeer erop. vettu pret dus.

Nog zo'n uitzicht.

Hier n hutje, vlakbij de "Poco do Inferno". De poco do inferno is n waterval, die er zo te zien in de lente flink te keer gaat, aan de sporen in de rotsen te zien. Maar in juli was er dus niet meer over dan n zielig straaltje water. Deze waterval ligt even ten oosten van Manteigas. Na n stukkie gewandeld te hebben, kwam ik dit hutje tegen (afbreken hebben ze nog nooit van gehoord, als er n hutje leeg komt, laten ze t gewoon staan, t stort vanzelf in, lijken ze te denken). Er liep zelfs geen weg meer naar toe, het zandpad liep n tigtal meter lager. Er was wel n mooi uitzicht tussen de bomen door.

En hier ben ik beland op de hoogste berg van Portugal. De "Torre" is 1991 meter hoog. Hij ligt op 10 km ten noordwesten van Covilha. Als je weg 339 van Covilha naar Seia volgt, kom je er vanzelf langs. Dit is nog n leuk weggetje ook!  Ik vind het wel jammer dat er n (goede) betumweg naar boven liep, en niet net zoals in schotland een of ander pad naar boven. Omdat je er zo tegenop rijdt, heb je eigenlijk geen gevoel van groote van zo'n berg. Als je er zelf tegenop moet lopen, heb je meer n idee van "poehee, da's hoog". Maar goed, je moet iets te zeuren hebben. Ik zit hier net zo hoog als de wolken op de achtergrond, wat ook wel n apart uitzicht geeft.

De dag erna stond Coimbra op het programma. Op de heenweg lekker binnendoor, op mn gemak, over weg nr 17. N lekkere weg met veel flauwe doorrijdbochten.

En toen ik net wegreed uit Guarda, kwam ik dit tegen. De wolken bleven mooi hangen onder in het dal, n stukkie verderop. Eerst land, dan wolken, en dan de bergen daarachter weer boven de wolken uit.

Na n lekker stukkie sturen kom ik dan in Coimbra.

Coimbra is n oude stad, en is tot 1260 zelfs hoofdstad van het koninkrijk portugal gebleven. Tot 1911 had Coimbra zelfs de enigste universiteit van Portugal binnen haar muren. Deze weg loopt vlak bij de Universiteit.

En dit is typisch Portugal, kijk maar s goed naar de huizen, die er flink vervallen bij staan, terwijl op de achtergrond een of andere kerk ofzo staat. Het is allemaal of groots en modern, of oud en vervallen (behalve de monumenten dan, die zijn vrijwel allemaal in goede staat). De gewoone middenklassehuizen heb ik niet gezien, of arm, of rijk.

En rechts en onder  het oude paleis.

Dit kom je overal in Portugal tegen, de blauwe muurtegelschilderingen. Kleine kunstwerkjes, in de muur verwerkt.

Achter de kathedraal zijn de straatjes (uiteraard) smal en steil. Zoals overal. Autovrije centra hebben ze nog nooit van gehoord.

Nadat ik uit Coimbra n stukje zuid ben gegaan over weg IC2 kom ik bij Conimbriga, vlak bij het dorpje Condeixa-a-Nova. In Conimbriga vind je oude ruines van de romeinen, met zeer mooie mozaiekvloeren. Het wordt ook wel "het portugese pompeij" genoemd. Het is al bewoond geweest sinds de 9de eeuw VC, tot de 7de of 8e eeuw AD.

Dit is het eerste wat je ziet, als je door de poort naar binnen komt. Pretty impressive.

Wonderbaarlijk, de staat waarin de vloeren verkeren.

Er is ook n badhuis bij geweest, en verschillende stukken staan nog goed overeind. Ook zie je hier nog n paar oude zuilen.

En sommige stukken is niet veel meer van over.

Op het einde zit n diep ravijn. Dit komt op de foto niet zo goed uit, maar t was toch n behoorlijk eindje naar onder.

Hier n zicht op de vestingsmuur.

Goh, hadden ze toen ook al rioolen. Nooit geweten, maar dit lijkt er toch verdacht veel op.

Hier zie je 2 stukken vloer, die nog half onder t zand liggen.

Er staan ook nog muren van n hele bende kamers overeind.

Hier hebben ze n stuk erbij gerestaureerd. Plantjes erbij, met water in t midden, en de intacte vloeren als pronkstuk. Echt mooi!

Als je er wat meer van wil weten, hieronder n brochure met meer tekst/uitleg.

De volgende dag over weg N18/IP2 verder richting zuid.

Op de achtergrond zie je Covilha liggen, dat mooi tegen de bergen van de Serra da Estrela opklimt. Vanhieruit kun je ook (zoals al aangehaald) mooi de Serra da Estrela bezoeken. Maar ik ging rechtdoor, verplaatsen naar Evora.

Weg N18 loopt door n mooi, droog en verlaten gebied. Erg weinig verkeer (en benzinepompen). Wel erg mooie uitzichten.

Ook weg N18 net voor Evora

Evora. Deze oude stad, die in de romeinse tijd al bestond, en toen Ebora werdt genoemd, is n mooie, oude stad. Eromheen staat rondom nog de vestingsmuur, en de hele stad ademt vroeger uit. Om hier n keer doorheen te wandelen is geen straf. Bovenop de berg bevint zich n gezellig marktplein, met veel terrasjes.

Maar ook deze oude romeinse tempel bevint zich in Evora. Deze stamt uit de 2de of 3de eeuw, en is in de middeleeuwen als slachthuis ge(mis)bruikt. Ze hadden muren tussen de zuilen gemetseld en klaar...tsss. In de 19de eeuw zijn de muren weer verwijderd, zodat de tempel weer goed zichtbaar werdt. Op de achtergrond rechts zie je de kathedraal, wat meer op n kasteel lijkt van buiten.

Op n kaartje wat voor de tempel staat kun je zien hoe ie vroeger geweest moet zijn. Aan deze kant dus de ingang, met links en rechts n trap omhoog naar de tempel. Je kunt er nu niet meer op, ivm behoud.

Na eerst over weg N18 en daarna weg 4 naar Elvas gereden te zijn, viel Elvas tegen. Ik ging erheen omdat er n "indrukwekkend romeins aquadukt" moest staan van 7 km lang, met meer dan 800 bogen en stukken wel 33 meter hoog. Dit viel mij tegen, inderdaad, er staat n aquadukt, maar daar vond ik verder weinig indrukwekkends aan. De stad zelf is wel aardig om door te wandelen, maar wel n beetje erg slecht onderhouden. Evora is stukken aangenamer om door te struinen.

Hier de brommer voor het kasteel van Estremoz, wat n erg touristische plaats is. Kasteel is verder ook niet alles, en druk druk, met veel souvenirskraampjes enzo. Niet mijn smaak.

Daarom vlug gas geven, en door naar het volgende dorpje op de N18, op de weg richting Evora. Evoramonte. Maar n paar km verder, maar n wereld van verschil. Weg tourisme, er liepen hooguit 4 touristen rond, en 1 lokale bewoner. Nix kraampjes. Onder in het dorpje gewoon 2 kroegjes voor de locale bevolking (en n kale hollander die ook aan caffe con letche toe was). En het kasteel bovenop (uit omstreeks 1300) is nog mooier ook. Zo hoort dat dus wel.

Hier onderaan bij de ingang van de poort, lekker n half uurtje zitten genieten van t uitzicht. Poehee, had zo'n poortwachter vroeger n baan zeg ;).

Aan de binnenkant van de vestingsmuur ligt het oude dorpje. Het "nieuwe" dorp is bij de berg naar beneden gebouwd, buiten de muur. Als de door de poort binnenloopt, krijg je eerst n paar instortende lege huizen, daarna worden ze gewoon bewoond. Het hele dorpje boven ademt rust uit. Veel beter dan al dat tourisme van het vorige dorp. En waar je ook kijkt, superuitzichten van kilometers ver. Super!.

De volgende dag over weg N18/IP2 afgezakt naar de algarve. Bij Ourique de IC1 opgedraaid, niet de snelweg, maar de binnendoorweg, die hier in de binnenlanden goed te rijden zijn. Boven Guarda zijn dit soort wegen nix dat bochten (leuk, maar t schiet niet echt op), hieronder zijn het gewoone wegen, met flauwe bochten, waarbij je tijd genoeg hebt om s lekker rond te kijken. Ik heb de saaie snelweg dus netjes ontweken. De IC1 gevolgd tot albufeira, en daar rechtsaf de N125 op gedraaid. Dat was ff afzien, na rond n week overal plaats zat, en lekker rustig, ineens in het toerisme verzeild te raken. Wat n drukte, poehee. Maar daar is t dan ook de algarve voor. Vlak voorbij Lagos n camping opgedraaid, en na n lekkere nachtrust de rest van de 125 afgereden, om zover zuid/west te komen als je binnen europa maar kunt.

Hier sta ik dus op "Ponta de Sagres", met op de achtergrond "Cabo de Sao Vincente". Dit zijn de 2 uitlopers op het zuidwesten van portugal.

Op de "Ponta de Sagres" bevint zich ook het fort waarin zich de zeevaartschool bevond die Kroonprins Dom Hendrique in 1421 heeft opgericht. Hierop heeft ook Columbus nog les gehad. Wel veel entree, met binnenin eigenlijk weinig te zien. Maar goed.

Hier sta ik dus zover zuidwest als maar kan.

En je hebt er wel n mooi uitzicht over de zee, met de bootjes enzo erin, rotskust op de achtergrond. Erug mooi.

De rotskusten in de hele algarve mogen er zijn, maar hier op Cabo de Sao Vincente is t wel erug mooi. Uiteraard ben ik ook naar deze punt gereden, waarop n vuurtoren staat, en je n erg mooi uitzicht kunt zien richting noord. Het kan hier ook erg stormen "zeggu zu", dat kon ik zien aan de foto's die binnen in het fotomuseum hingen op de in het fort op de andere kaap. De golven komen zo hoog, dat ze hier over de rotsen heenkomen. Dat moet gaaf zijn om te zien, maar toen ik er was wat t dus erug rustig. T kan er dus wel erg spoken.

Vervolgens ben ik naar Silves gereden. Dit ligt n stukje het binnenland in, boven Portimao. Silves was in de tijd van de Moren de hoofdstad van de provincie "Al-Gharb" geweest. Boven de stad staat n van rode zandsteen gebouwde Moorse burcht.

Dit is n mooie stad, maar let op voor de supergladde kinderkopjes die in het dorp liggen. Deze zijn ook nog s geglazuurd, alsof kinderkopjes gewoon al niet glad genoeg zijn. Levensgevaarlijk. Te voet glij je al makkelijk uit, laat staan met de motor. Nu was het betum in de algarve bij 42 graden ook al niet meer echt lekker om op te rijden; 1 keer enthousiast wegtrekken bij n stoplicht in Lagos werdt "beloond" met wielspin tot 100 km/h en n dikke zwarte lijn op t asfalt. Ook in bochten wast uitkijken geblazen. Maar in de dorpjes met de kinderkopjes...pfff. Maar goed, hoort erbij.

De burcht van silves was gebouwd om n lang beleg te kunnen weerstaan, met grote waterreservoirs etc. Het is er gezellig druk, met veel folders voor wie wil.

Palmbomen in n kasteel...goh

De opgravingen in de burcht zijn nog in volle gang. Er waren n 10tal mensen aant werk. Vlakbij de burcht is er ook n museum, wat ook wel de moeite waard is. Hierin liggen n hoop oude voorwerpen.

Brochures zijn aan mij wel besteed, je kan er n hoop uithalen.